سیلو کردن

نگین غارثی فرد
گزارشکار شماره 5
مقدمه:
سیلوکردن:
سیلوکردن عملی است که به وسیله آن برخی از غذاهای دام در محلی بدون هوا
تحت تخمیر قرار گرفته و نگهداری می شوند.اینگونه محل ها سیلو نامیده می
شوند.مواد سیلو شده را غذای تخمیر شده،غذای ترش،سیلاژ و یا سیلو نیز می
نامند.
مشکل ذخیره سازی علوفه برداشت شده سبز در این است که در هنگام سیلو
کردن علوفه،هوای موجود بین قطعات علوفه ای به خوبی تخلیه نگردد،تجزیه
اکسیداتیو رخ می دهد که یکی از نتایج آن تولید گرمای زیاد همراه با پوسیدگی
شدید مواد علوفه ای است.در چنین حالتی گازهای گرم حاصل از تخمیر به سمت
بخش های بالایی سیلو صعود کرده )و در صورت تماس سیلو با هوای
آزاد(،هوای سرد تازه را به درون قسمت پایینی توده علوفه سبز می کشاند.این
وضع ذخیره جدیدی از اکسیژن فراهم می سازد که بعدا روند تجزیه و گرم شدن
را سرعت می بخشد.برای جلوگیری از تجزیه لازم است که حرکت هوا متوقف
شود.این امر به دو طریق صورت میگیرد،اولا علوفه سبز طوری فشرده می شود
که در آغاز سیلو کردن کمترین میزان هوا را در بر داشته باشد و در نتیجه
حرکت هوا در علوفه از آن به بعد کاهش خواهد یافت؛ثانیا علوفه سبز در یک
محفظه )که سیلو نامیده می شود(پوشیده یا محصور می شود.
واکنشهای بیوشیمیایی رخ داده در سیلو دارای دو مرحله است؛در مرحله اول
تنفس و در مرحله دوم تخمیر رخ می دهد.در مرحله اول،تنفس علوفه سبز زنده و
باکتری های هوازی ،همه اکسیژن محفظه را به مصرف می رسانند و دی اکسید
کربن تولید می کنند.در این مرحله افزایش در دما به وجود خواهد امد،اما اگر
علوفه فشرده شود و ذخیره اکسیژن محدود گردد،این فرایند تنها چند ساعت طول
خواهد کشید و دما از 03 درجه سانتی گراد بالاتر نخواهد رفت.در این زمان
علوفه سیلو شده فرو خواهد نشست و هوا و گازهای موجود را به بیرون خواهد
راند،این امر مرحله اول سیلو کردن را تکمیل میکند.
در مرحله دوم،شرایط بی هوازی حاصل از مرحله اول ،سلولهای گیاهی را می
کشد.با تخریب و تجزیه غشای سلولی تراوشات حاوی قند از گیاه خارج می شود
و در دسترس باکتریهایی که معمولا در سطح گیاه وجود دارند،قرار می گیرد.مهم
ترین این باکتریها لاکتوباسیلها هستند که می توانند قندها را تخمیر کرده و نخست
اسید پیروویک و سپس اسید لاکتیک بوجود آورند.
این میکرو اورگانیسم ها بی هوازی هستند و در شرایط اسیدی به خوبی عمل می
9درصد برسد - کنند.آنها روند تخمیر را ادامه می دهند تا تجمع اسید لاکتیک به 8
4 و یا کمتر کاهش یابد.در این شرایط / که در آن زمان محیط اسیدی شده و تا 2
قارچ ها باکتریها و انزیمها که معمولا مواد علوفه ای سبز را تجزیه و متلاشی
می کنند غیر فعالند،زیرا هم شرایط بی هوازی است)در مورد کپکها(و هم محیط
اسیدی است)در مورد بسیاری از باکتریها(.
پایان یافتن دو مرحله سیلو کردن در مجموع دو هفته طول می کشد.زمانیکه
4 یا کمتر می رسد،محافظت دائمی می شود و هیچ تغییری در ماده / اسیدیته به 2
علوفه ای ذخیره شده رخ نمی دهد)حالت پایدار(مشروط بر اینکه PH دوباره
افزایش نیابد. سه علت اساسی برای تولید سیلوی نا مطلوب وجود دارد:
1.هوای بیش از اندازه؛
2.آب بیش از اندازه؛
0.کم بودن بیش از حد مواد کربوهیدراته.دست کم 2 درصد وزن ماده علوفه سبز
باید از قندهای گیاهی تشکیل شود.این مقدار در مورد ذرت بیش از حد نیاز
است،ولی قند علوفه هایی مانند یونجه و شبدر کمتر از حداقل مقدار لازم
است.درصد قند علوفه را می توان با افزودن ملاس و یا سایر مواد قندی)ضایعات
بوجاری و آسیاب(به سیلو افزایش داد.
03 درصد(.در خین - سیلویی مرغوب است که اسیدلاکتیک بالایی داشته باشد) 55
فرایند تخمیر اسید استیک و اسید بوتریک نیز تولید می شود.در صورتی که
میزان اسید استیک در سیلو زیاد باشد،نشانه طولانی بودن تنفس هوازی
است.اسیداستیک نیز می تواند PH را کاهش دهد اما حالت اسیدی ایجاد شده
ضعیف تر است.در اثر تخمیر اگر اسید بوتریک تولید شود به این معنی می باشد
که مرحله هوازی بسیار بسیار طولانی بوده و مرحله تخمیری درست انجام
نگرفته و تخمیر کلستریدیومی رخ داده است. تخمیر کلسیریدیومی نشانه این است
که باکتری های مضر در سیلو رشد کرده اند.استفاده از چنین سیلویی بسیار
خطرناک است.
شرح آزمایش:
معمولا ذرت را سیلو می کنند زیرا به دلیل دانه هایی که دارد سرشار از
کربوهیدرات سهل الهضم است.قبل از برداشت علوفه می بایست محل سیلو را
ضد عفونی کرده و سیمان بگیریم.در کف سیلو علاوه بر سیمان زهاب برای
خارج کردن آب اضافی وجود دارد.
اندازه گیری میزان
VFA
سیلو: برای اندازه گیری کل اسد های چرب فرار از روش مار خام استیل استفاده
می شود. در این روش از تقطیر غیر مستقیم و تیتراسیون استفاده می شود.
5 سی سی از نمونه) 15 گرم از سیلو را در 105 سی سی آب مقطر میریزند و
در مخلوط کن قرار داده تا کاملا مخلوط شوند؛سپس از توری 4 لایه عبور داده تا
عصاره سیلو گرفته شود. 13 سی سی سولفات منیزیم به عصاره اضافه کرده و
تقطیر را آغاز می کنیم .از زیر مبرد 53 سی سی مجلول تقطیر شده را جمع
آوری می کنیم. این محلول به شدت جاذب کربن دی اکسید هوا است)درب را به
ظرف جمع آوری می چسبانیم(.بعد از جمع آوری تیتراسیون را با بورت انجام
3 درصد نرمال انجام می دهیم )از شناساگر / می دهیم.تیتراسیون را با سود 35
فنیل فتالئین استفاده می کنیم ،که نشان دهنده محیط بازی است(.بعد از افزودن
سود محلول اسید به رنگ صورتی ارغوانی تبدیل می شود ،در این حالت
تیتراسیون را قطع می کنیم.
میزان سود مصرفی* 13 = اسید چرب فرار کل
3 مولار تهیه کرده و در / )روش تهیه محلول سولفات منیزیم: اسید سولفوریک 35
آن سولفات منیزیم حل می کنیم تا به حالت اشباع در آید (.

غنی سازی کاه با کود اوره

غنی سازی کاه با کود اوره
نگین غارثی فرد
گزارش کار شماره 4
مقدمه:
جیره نویسی هنر تهیه مخلوطی از مقادیر مناسب مواد خوراکی برای تامین احتیاجات مواد
مغذی دام ها است.فزون بر این،همزمانی یا فراهمی پروتئین قابل تجزیه در شکمبه)شامل
نیتروژن غیرپروتئینی و پروتئین حقیقی(و انرژی)کربوهیدرات قابل تخمیر در شکمبه(برای
استفاده هماهنگ و همزمان میکرو اورگانیسم های شکمبه از آنها،نیز از اهداف جیره نویسی
است. همزمانی نرخ تخمیر شکمبه ای سبب بهینه سازی و افزایش بازده میکروبی،فراهمی
مواد مغذی و عملکرد حیوان می شود.فراهمی بیش از حد نیتروژن سبب کاهش بازده آن و
افزایش دفع آن و آلودگی زیست محیطی می شود.برودریک یکی از استراتژی های مهم در
کاهش پروتئین خام جیره گاو های شیری را همزمان سازی نرخ تخمیر شکمبه ای عنوان کرد
که سبب افزایش بازده استفاده ازنیتروژن می شود.
غنی سازی کاه:
کاه غلات حاوی کربوهیدراتهای پیچیده سلولزی و همی سلولزی می باشد که در شکمبه مورد
هضم قرار می گیرندفولی هضم آنها به دلیل وجود لیگنین و پیوند ساختمانی بین لیگنین و
سلولز و همی سلولز خیلی پایین می باشد.غنی سازی کاه به وسیله مواد شیمیایی این پیوند ها
را می شکند و هضم و انرژی حاصل از آنها را زیادتر می کند.
غنی سازی به وسیله مواد شیمیایی مانند آمونیاک و بازهای قوی مانند هیدروکسید سدیم،باعث
شکسته شدن پیوندهای بین لیگنین و سلولز و همی سلولز می گردد و باعث افزایش قابلیت
هضم کاه شده و در نتیجه ارزش غذایی کاه را بالا می برد.
غنی سازی کاه به وسیله اوره:
از آنجایی که استفاده از آمونیاک مقرون به صرفه نبوده و هنگام کار با امونیاک امکان صدمه
رسیدن به چشم و پوست وجود دارد،از اوره نیز می توان به عنوان منبع تولید کننده آمونیاک
استفاده کرد.اوره در مجاورت رطوبت و حرارت کافی به آمونیاک تبدیل می شود.
مواد و وسایل لازم:
دستگاه چاپر
کاه
اوره
،نمک)ملاس(،آب،بیل،نایلون،ترازو
شرح ازمایش:
علوفه را با دستگاه چاپر خرد می کنیم.اما اندازه مواد خورد شده نباید بیش از حد ریز
باشند)نشخوار صورت نمی گیرد،هدر روی دارد،از شکمبه زود عبور میکند و...(.
عمل آوری برای برای بالا بردن ارزش غذایی کاه انجام میگیرد.برای غنی سازی 011
0کیلوگرم نمک+ 5کیلوگرم اوره+ 01 لیتر آب( ویا محلول / کیلوگرم کاه می توان محلول) 5
01 کیلوگرم ملاس + 6کیلوگرم اوره+ 61 لیتر آب(را تهیه نموده و یکی از محلول های فوق (
را بروی کاه بصورت یکنواخت پاشیده سپس کاه آغشته به محلول اوره را در حوضچه
مخصوص ذخیره کرده و روی آن را با پلاستیک پوشاند.بسته به درجه حرارت محیط پس از
01-05 روز پلاستیک را باز نموده و پس از پهن کردن و هوادادن به مصرف تغذیه دام می
رسانند.
غنی سازی 01 کیلو گرم کاه :ابتدا با ترازو کاه چاپر شده را وزن میکنیم به میزان 01 کیلو
گرم سپس 051 گرم نمک و 511 گرم اوره را در 0 لیتر آب حل میکنیم؛سپس کاه را یا در
حوضچه های مخصوص و یا در چاله به صورت زیر میریزیم:
ابتدا چاله می کنیم سپس نایلون پهن می کنیم و یک لایه کاه می زیزیم سپس بصورت پاششی
از محلول تهیه شده روی آن می پاشیم و مجددا یک لایه کاه میریزیم و این کار را ادامه می
دهیم تا چاله کاملا پر شده و کاه به محلول آغشته شود سپس روی آن را با نایلون می پوشانیم
و سپس با خاک دفن میکنیم.

روش های آماده سازی خوراک دام

گزارشکار آزمایشگاه جلسه سوم
نگین غارثی فرد
مقدمه:
روش های آماده سازی خوراکهای دامی
آماده سازی خوراک می تواند با تغییرات بافت فیزیکی، شیمیایی ،حرارتی،میکروبی و یا با
تغییرات دیگری بر روی ماده خوراکی،پس از مصرف انجام گیرد.خوراکها به منظور تغییر
شکل فیزیکی یا اندازه ذرات برای نگهداری ،جدا نمودن قسمت های خاص،برای بهبود خوش
خوراکی یا قابلیت هضم،همچنین برای تغییر ترکیب مواد مغذی یا از بین بردن حالت سمی
تحت عملیات آماده سازی قرار گیرند.
وسایل مورد نیاز:
برای آماده سازی خوراک دام)گاو( به روش فیزیکی ،معمولا از وسایلی چون آسیاب)در اینجا
از آسیاب چکشی استفاده کردیم(،غلتک،میکسر)عمودی( و بالا بر)در صورت نیاز( استفاده می
شود.
آسیاب کردن:
خرد کردن و کاهش اندازه ذرات غذا با آسیاب کردن صورت می گیرد.حیوان معمولا ترجیح
می دهد که ابتدا قطعات درشت تر غذا را انتخاب کرده و مصرف کند. از این رو در صورتی
که ذرات غذایی جیره به یک اندازه و یکنواخت خرد نشده باشد،ذرات درشت تر جیره بیشتر
مصرف شده و ذرات ریز در آخور و یا دانخوری باقی می ماند،که بدین ترتیب تمام مواد
مغذی محاسبه شده در فرمول جیره به بدن دام نمی رسد.از این رو برای جلو گیری از مصرف
انتخابی حیوان، باید ذرات مختلف غذا توسط آسیاب خرد شده و به یک اندازه در آیند.غلات را
باید به صورت درشت)بلغور( برای گاو های شیری آسیاب نمود.فقط برای جوجه ها اندازه
ذرات غذا را ریز در نظر می گیرند.
علف خشک نیز هر چه خرد تر شود،قابلیت هضم مواد مغذی آن کمتر خواهد شد که دلیل آن
افزایش سرعت عبور از دستگاه گوارش می باشد.بهترین حالت علوفه خشک،علوفه چاپر شده
6 سانتی متر است.علف خشک چاپر شده در مقایسه با - )قطعه قطعه(می باشد که دارای طول 5
علف خشک بلند موجب افزایش مصرف،افزایش وزن و افزایش بازده می شود.علوفه خشک
خیلی خرد شده گرد و غبار زیادی تولید کرده و ممکن است به سهولت مصرف نشود.در تغذیه
گاوهای شیری،استفاده از علوفه خشک آسیاب شده موجب کاهش درصد چربی شیر می
شود.معایب ذرات ریز یا پودری خوراک عبارت است از:
-ذرات ریز در اثر باد اتلاف بیشتری دارند.
-ممکن است ذرات ریز در دستگاه گوارش حیوان بصورت خمیری در آیند.
-ذرات ریز موجب کاهش خوش خوراکی غذا و از اشتها افتادن دام ها می شوند.
-ذرات ریز زودتر از دستگاه گوارش عبور می کنند،لذا قابلیت هضم کم تری خواهند داشت.
-ممکن است ذرات ریز موجب اختلالات گوارشی)پاراکراتوز شکمبه(شوند.
آسیاب ها دو نوع هستند:
1.آسیاب چکشی
وسیلهای است که هدف آن تقسیم یا خرد کردن مواد جامد به قطعات کوچکتر با
ضربههای متوالی چکشها کوچک است. این وسیله پرکاربردترین و شناخته شدهترین
دستگاه خردکن است که با بهکارگیری از اصل ضربه در خرد کردن سنگها کاربرد
دارد.
این ماشینها کاربردهای مختلفی دارند از جمله:
. گیاهان اتانول
· ماشینهای مزرعه که دانه را به آرد درشت تبدیل میکنند تا تغذیه دام را فراهم کنند
· تولید آب میوه
· پالتهای حمل و نقل مورد استفاده برای مالچ
· در کارخانههای چوب، برای کاهش اندازه ضایعات قراضه
· کاغذ خرد کن
· ماشین آلات برای برداشت ضایعات
· از بین بردن زبالههای باغی برای کوددهی
· خرد کردن سنگهای بزرگ
· مدیریت پسماند )زباله(
این آسیاب ها دارای غربالهایی برای تنظیم میزان اندازه غذا ها هستند.
2.آسیاب پره دار
غلطک کردن:
گاوهای پر تولید، دانه را به عنوان منبع اصلی انرژی و نشاسته جیره دریافت می کنند. دانه
های غلات حاوی 54 تا 08 درصد نشاسته هستند. بهینه سازی استفاده از نشاسته به چند دلیل
ذیل در تولید کارآمد شیر معیاری حیاتی است:
1.نشاسته می تواند در شکمبه به اسیدهای چرب فرار تخمیر شده و منبع اصلی انرژی برای
گاوهای شیری باشد.
2.اگر نشاسته در شکمبه خیلی سریع یا بیش از حد متعارف تخمیر شود، اسیدوز می تواند
منجر به بیماری های متابولیکی و مشکلات سلامتی شود.
3.هضم نشاسته در روده منجر به تولید منبع مستقیمی از گلوکز مورد نیاز جهت تولید لاکتوز
شیر و منبع جایگزینی احتیاجات انرژی منتهی می شود.
5.مقدار ماده آلی تخمیر شده در شکمبه )به ویژه نشاسته( به سنتز پروتئین میکربی منتهی می
شود.
4.دفع نشاسته در مدفوع بایستی کمتر از 4 درصد کل نشاسته مصرفی باشد )در نتیجه هضم یا
فرآوری نادرست می تواند بالغ بر 14 درصد باشد .فرآیند غلات بستگی به منبع نشاسته، اثر
آن بر مصرف خوراک، نوع علوفه و سطح کربوهیدرات های غیر فیبری جیره دارد.( گندم،
جو و یولاف دارای سرعت های تخمیر بالاتری در شکمبه هستند، در حالی که ذرت و
سورگوم آهسته تر تخمیر می شوند.
با توجه به موارد بالا با استفاده از غلطک دانه هایی چون جو را غلطک می کنیم .
میکس کردن:
میکسر ها مجموعه ماشین آلاتی هستند که به منظور اختلاط مواد جامد با جامد، جامد با مایع و
یا مایع با مایع مورد استفاده قرار می گیرند. میکسرهای صنعتی در صنایع مختلف همچون
صنایع غذایی و تبدیلی، صنایع دارویی و شیمیایی، صنایع خوراک دام و طیور مورد استفاده
قرار می گیرند.
دستگاه میکسر عمودی
این نوع میکسر، دارای مارپیچ عمودی است که در وسط مخزن اصلی میکسر قرار دارد.
مواد خوراکی از قسمت پایین وارد شده و با استفاده از این مارپیچ به بالا کشیده می شوند. در
بالای مخلوط کن این مواد به پایین )بر اساس نیروی جاذبه زمین( و روی مواد قبلی ریخته
می شوند. این امر باعث چرخش مواد و مخلوط شدن تدریجی آنها می گردد. میکسرعمودی
در مقایسه با میکسر افقی از قابلیت کمتری برای تولید خوراک های طیورو آبزیان برخوردار
است. میکسرهای عمودی عمدتا در مرغداریها استفاده می شود. ظرفیت این دستگاهها ۱ تا ۳
تن می باشد و از یک مخزن مخروطی، شاسی مارپیچ ) یک یا چند مارپیچ بسته به نوع
دستگاه ( الکتروموتور و لوله مرکزی ساخته شده اند. زمان میکس ) مخلوط ( کردن در
میکسرهای عمودی به تعداد محور ، دور محور و تعداد گردش مارپیچ درواحد طول بستگی
دارد. اما نکته ای که باید توجه نمود این است که کل حجم میکسر در هر دقیقه باید یک مرتبه
۱۱ بار مخلوط و زیر و رو شوند. – گردش نماید ضمن اینکه باید مواد خرد شده بین ۰۲
دستگاه میکسر افقی
این میکسرشامل یک محور افقی است که روی این محور )روتور( تعدادی پدال یا نوار مارپیچ
تعبیه شده است. در اثر چرخش این محور و حرکت پدالها یا مارپیچ ، مواد در میکسر از یک
طرف به طرف دیگر بصورت رفت و برگشتی منتقل و مخلوط می شوند. میکسر افقی از یک
مخزن نیمه استوانه ای، دو یا چند مارپیچ ، محور، الکتروموتور و انتقال قدرت، شاسی، دریچه
های هیدرولیک یا پنوماتیک تشکیل شده است. میکسرهای افقی معمولاً ظرفیت کمتری در
مقایسه با میکسر عمودی دارند اما کیفیت و سرعت میکس بالا در این دستگاهها موجب شده
است که درکارخانجات تولید خوراک دام و طیور استفاده شوند زمان میکس مواد غذایی در این
۱ دقیقه متغیر است. - دستگاهها بسته به نوع دستگاه و ظرفیت آن و نوع مارپیچ ها از ۱
تولید و عمل آوری خوراک دام و طیور با استفاده از میکس کردن
عبارتست از مخلوط کردن مواد آسیاب شده با استفاده از دستگاههای مکانیکی )میکسر( به
منظور تولید خوراکی یکنواخت و همگن جهت مصرف طیور پرورشی و کسب بهترین نتایج.
شرح:
ذرت را بالا بر وارد آسیاب کردیم ،پس از آسیاب شدن از دریچه زیر آسیاب وارد میکسر
شد.سپس جو را غلطک کرده و به صورت جو پرک وارد میکسر می کنیم.ریز مغذی ها را از
پایین میکسر)دریچه ورودی(بدون آسیاب کردن و غلطک زدن وارد میکسر میکنیم. دریچه بغل
میکسر را چندین بار باز کرده و مواد را به حالت چرخشی ابتدا از میکسر خارج کرده و سپس
از دریچه پایینی به میکسر وارد میکنیم تا خوب مخلوط شوند.بعد از اتمام کار میکسر ،حدود
7-4 دقیقه به حال خود رها می کنند و در انتها میکسر را تخلیه می کنند.

تست تقلب اوره

    تست تقلب اوره

     نگین غارثی فرد

مقدمه

پروتئین خام:پروتئین خام را می توان از روی مقدار ازت موجود در غذا محاسبه کرد.مقدار ازت با استفاده از تکنیک کلدال که مختصر تغییری بروی آن داده شده است،تعیین می گردد.در این روش غذا توسط اسید سولفوریک هضم گردیده و تمام ازت موجود به استثنای فرم نیترات ونیتریت آن  تبدیل به آمونیاک می شود.این آمونیاک با اضافه نمودن هیدروکسید سدیم به محلول، آزاد شده و به کمک عمل تقطیر جدا و بوسیله اسید استانداردجمع آوری می گردد.سپس مقدار آمونیاک که به این نحو بدست آمده با تیتراسیون یا بوسیله یک روش رنگ سنجی خودکار تعیین می نمایند.فرض بر این است که ازت از پروتئین حاوی 16درصد ازت حاصل شده و بر مبنای این فرض با ضرب مقدار ازت در عدد 25/6مقدار تقریبی پروتئین موجود در غذا محاسبه می گردد.عدد حاصل گویای پروتئین حقیقی نیست؛زیرا در این روش،ازت از منابع غیر پروتئینی مانند اسیدهای امینه آزاد،آمین ها و اسیدهای نوکلئیک نیز حاصل می شود و به همین علت این قسمت از غذا را پروتئین خام می گویند.

پروتئین حقیقی:بخشی از پروتئین خام است که از اسیدهای آمینه کد دار و پروتئینی تشکیل شده.در حقیقت:

پروتئین خام  -  ازت غیر ترونئینی  =  پروتئین حقیقی

اوره:اوره خوراکی تقریبا دارای 50درصد ازت است.از آنجایی که میزان پروتئین خام برابر است با مقدار ازت ضرب در 25/6لذا اوره 295% پروتئین خام دارد.در بکار گیری اوره باید باید مراقبت های ویژه صورت گیرد،زیرا مقادیر زیاد این فراورده سمی بوده و میتواند منجر به مسمومیت آمونیاکی گردد.

مصرف اوره برای طیور سمی بوده و در صورت مصرف ،میمیرند.مصرف اوره در نشخوارکنندگان اگر به میزان مناسب باشد،توسط باکتری ها تجزیه می شود؛ خود باکتری ها نیز توسط آن تکثیر می یابند و پروتئین میکروبی افزایش مییابد.اما در صورتیکه مقدار اوره زیاد باشد مسمومیت آمونیاکی ایجاد میشود.

در مواردی به خوراک مصرفی برای سود خود اوره اضافه می کنند. این کار ضرر های مختلفی دارد،از جمله آنها:

1.ضرر اقتصادی

2.ایجاد چرخه اضافی در کبد

3.کاهش صفات تولید مثلی گله

 

مواد و وسایل لازم:

دی متیل آمین بنز آلدهید،اتانول،اسیدکلریدریک،لوله آزمایش،مگنت

شرح ازمایش:

6/1 گرم دی متیل آمین بنزآلدهید را در 30 سی سی اتانول حل میکنیم.سپس 10سی سی اسید کلریدریک به آن اضافه می کنیم.روی دستگاه همزن قرار داده و در ان مگنت میگذاریم  بعد از حل کامل ،تبدیل به محلول سبز رنگ می شود.کمی که سرد شد ،به آن الکل(اتانول) اضاف می کنیم و به حجم 100سی سی می رسانیم.مجددا به همزن انتقال داده و در آن مگنت قرار می دهیم.

وقتی از محلول روی خوراک دارای اوره میریزیم،رنگ خوراک تغییر کرده و به زرد پر رنگ (زرد مایل به سبز) می گراید.ماده فاقد اوره ،در برابر محلول،رنگ خود را حفظ می کند.

دسته بندی غذای دام برای تنظیم جیره

گزارش کار آزمایشگاه جلسه اول
نگین غارثی فرد

*مقدمه:
غذای دام را عمدتا گیاهان تشکیل میدهند.در کنار گیاهان غذاهایی که منشا حیوانی دارند
نیز به مقادیر محدود به مصرف حیوان میرسد،ولی به طور کلی دام ها برای زنده ماندن
متکی به گیاهان هستند.
*تقسیم بندی خوراک ها:
1.خوراک های انرژی زا
2.خوراک های پروتئینی
3.خوراک های علوفه ای
4.مواد افزودنی
1.خوراک های انرژی زا:
خوراک های انرژی زا یا کربوهیدراته به خوراک هایی گفته میشود که حاوی کمتر از
22 درصد پروتئین خام و کمتر از 11 درصد الیاف خام باشند.غلات و فراورده های
فرعی آنها قسمت اعظم اینگونه خوراک ها را تشکیل می دهند.چربی ها،ریشه ها و غده
ها،خوراک هایی چون ملاس،ضایعات نانوایی نیز از جمله منابع عالی لنرژی زا
محسوب می شوند.
غلات:
غلات ،از خانواده گرامینه یا گندمیان می باشند.ذرت،گندمفبرنج،جو،یولاف،چاودار
وسورگوم از دانه های مهم در تغذیه دام و طیور هستند.ذخیره اصلی دانه غلات نشاسته

است که به آنها ارزش انرژی زایی قابل توجهی می دهد.دانه غلات از نظر اسیدهای
امینه اصلی به ویژه لایزین فقیر است.دانه غلات از نظر فسفر متوسط و از نظر کلسیم
فوق العاده فقیرند.
ذرت:
ذرت عمده ترین غله در جیره های طیور بوده و به دلیل وجود چربی در دانه ذرت،مهم
ترین منبع انرژی نیز به شمار می آید.در عین حال ذرت منبع خوب اسید لینولئیک می
باشدکه این اسید چرب ضروری بر اندازه تخم مرغ،تولید تخم مرغ و باروری تخم مرغ
تاثیر مثبت دارد.ذرت زرد دارای مقدار زیادی رنگدانه کاروتنوئیدی موسوم به
گزانتوفیل است که این رنگدانه باعث ایجاد رنگ زرد در چربی ذخیره ای بدنو زرده
تخم مرغ می شوند.
در استخراج نشاسته و تهیه گلوکز از ذرت،گلوتن ذرت از آن حاصل می شودکه تقریبا
» خوراک گلوتن ذرت « و» کنجاله گلوتن درت «. تمامی پروتئین ذرت را شامل می شود
محصولات فرعی حاصل از آسیاب مرطوب ذرت هستند.خوراک گلوتن ذرت به علت
دارا بودن پوسته فیبری،نسبت به کنجاله گلوتن ذرت پروتئین کمتری دارد.
گندم:
میزان انرزی زایی گندم تا حدودی کمتر از ذرت بوده ولی درصد پروتئین آن بیشتر
اسن.آرد گندم به دلیل داشتن پروتئینی به نام گلوتنبرای نانوایی مناسب است.معمولا بعد
از مصرف دانه گندم،این دانه در دستگاه گوارش متورم شده و به خمیر غیر قابل
هضمی تبدیل می گردد،به همین دلیل برای مصرف گندم در تغذیه حیوانات مخصوصا

طیورمحدودیت هایی قائل شده اند مگر اینکه همراه با آنزیمهای گوارشیمربوطه
مصرف شود.ارزش غذایی گندم عمدتا به نرمی و سختی آن بستگی دارد،زیرا این دو
خصوصیت بر ترکیبات آن به ویژه پروتئین تاثیر دارد.در گندم های سخت پروتئین
بیشتری به همراه نشاسته وجود دارد که برای پخت نان بسیار مفید است،در حالیکه
گندم نرم تنها برای پخت شیرینی و کیک در قنادیها مناسب بوده و برای تغذیه حیوانات
مورد استفاده بهتری دارد.
هنگامیکه گندم آرد می شود غشا خارجی دانه به صورت سبوس یا پوسته های ریز از
قسمت نشاسته ای آن جدا می شود.سبوس که قسمت سلولوزی پوسته دانه را تشکیل می
دهد نسبت به خود دانه حاوی مقادیر بیشتری پروتئین ،سلولز و فسفر است.
جو:
جو همواره دانه مطلوبی جهت تغذیه نشخوار کنندگان و اسب به شمار می آمده است. به
عات وجود بتا گلوکانها، قابلیت هضم جو در پرندگان جوان کم می باشد.البته اضافه
کردن انزیمهای صنعتی بتاگلوکاناز به جیره های طیورسبب برطرف شدن مشکلات
مربوط به آن می شود.
خیساندن جو در آبجوسازی در جهت جوانه زنی باعث فعال شدن یک سیستم آنزیمی
کامل و هیدرولیز نشاسته به دکسترین و مالتوز می شود.بعد از جوانه زنی و قبل از
خمیری شدن مالت را از جوانه ها جدا و خرد نموده پس از افزودن مقادیری از سایر
بذورمانند ذرت و برنج،بروی آب پاشیده و حرارت مواد خیسانده را به حدود 56 درجه
سانتی گراد می رسانند.هدف از خمیری شدن ،فراهم ساختن شرایط فعالیت آنزیمهای
موثر بر پروتئین ها و نشاسته می باشد . بعد از کامل شدن مرحله خمیری،مایع قندی

حاصله را جدا نموده و دانه های باقی مانده به صورت مرطوب و یا خشک تحت عنوان
تفاله مالت جهت تغذیه حیوانات به مصرف می رسد.
برنج:
برنج از نظر تولید در جهان بعد از گندم در مرتبه دوم قرار دارد.برنج دارای پوسته به
نام شلتوک می باشد.بعد از جداسازی شلتوک برنج،برنج قهوه ای به دست می آید که
حاوی سبوس است و با جداسازی سبوس، مغز سفید دانه به دست می آید. ضایعات برنج
مانند دانه هایی با کیفیت پایین و خورده برنج در جیره های ظیور مورد استفاده قرار
می گیرند.شلتوک و سبوس دو محصول فرعی برنج هستند که از آسیاب دانه حاصل می
شود.مقدار فیبر و سیلیس شلتوک بالا می باشد.شلتوک را به دلیل وجود لبه های تیز نباید
به مصرف حیوان رساند،زیرا باعث ناراحتی روده می شود؛ ولی سبوس برنج به علت
دارا بودن پروتئین و چربی، محصول با ارزشی در تغذیه دام محسوب می شود.
سورگوم)ذرت خوشه ای(:
مغز دانه سورگوم بسیار شبیه به ذرت ولی اندازه آن کوچکتر است.مقدار پروتئین آن
بالا ،چربی آن پایین و فاقد رنگدانه گزانتوفیل می باشد.همچنین واریته های تیره رنگ
7
آن دارای تانن هستند که قابلیت هضم پروتئین را کاهش می دهد.نباید دانه سورگوم را
قبل از رسیدن کامل از گیاه جدا کرد، زیرا در غیر این صورت ممکن است حاوی مواد
تولید کننده ی سموم سیانیدی باشد.سورگوم به خوش خوراکی ذرت نیست ،به ویژه دانه
های نرم و شیری برخی از واریته های آن دارای مزه تلخی هستند که مربوط به وجود
تانن در آنها می باشد.
یولاف)جو دو سر(:
برای تغذیه اسب و نشخوار کنندگان مطلوب بوده ،ولی به دلیل بالا بودن مقدار فیبر و
پایین بودن مقدار انرژی ،در تغذیه طیور به مقدار زیادی از آن استفاده نمی شود.دانه
یولاف دارای ماده معطری به نام آونین است که عطری شبیه به وانیل داشته و محرک
و اشتها آور است.
چاودار:
میزان خوش خوراکی آن در میان غلات از همه پایین تر بوده و مصرف زیاد آن باعث
اختلالات گوارشی می شود بنابراین در مصرف آن باید دقت کافی مبذول شود.چاودار
گاهی آلوده به قارچی به نام آرگوت می باشد،که این قارچ موجب مسمومیت و سقط
جنین در گاو می شود.چاودار برای طیور خاصیت ملین داشته و مدفوع را چسبنده می

کند به طوری که مدفوعبه پای پرندگان می چسبد و مشکلات بهداشتی و مدیریتی ایجاد
می کند.
.
تریتیکال:
یک غله سنتتیک حاصل از ترکیب ژنتیکی گندم و چاودار می باشد.هدف از ایجاد آن
تلفیقصفات کیفیت دانه،قدرت تولید و مقاومت بیماری گندم با قدرت و مقاومت سرمایی
در چاودار بوده است.میزان پروتئین آن از گندم بالاتر است و مشکل فضولات چسبناک
و آبکی نیز وجود ندارد.
غده ها و ریشه ها:
9
از مهم ترین محصولات غده ای و ریشه ای که در تغذیه دام استفاده می شود می توان
چغندر علوفه ای )و همچنین تفاله و ملاس چغندر قند(،سیب زمینی ،هویج،شلغم و کلم
را نام برد.
در کارخانه قند بعد از استخراج قند از چغندر قند،باقیمانده محصول را تفاله چغندر می
نامند که در تغذیه نشخوارکنندگان مورد استفاده قرار می گیرد،ولی به دلیل داشتن فیبر
خام زیاد،برای تغذیه طیور مناسب نمی باشد.پس از کریستالی شدن و جدا شدن قند از
آب،مایع غلیظ و تیره رنگی باقی می ماند که به آن ملاس اطلاق می شود.ملاس در
تغذیه دام و طیور به صورت یک ماده غذایی اصلی مورد استفاده قرار نگرفته و بیشتر
به عنوان یک چاشنی برای جیره سودمند است. ملاس بیشتر به منظور بهبود شکل
ظاهری کنسانتره و جلوگیری از غباری شدن آن مورد استفاده قرار می گیرد.

چربی:
چربی منبع فشرده انرژی بوده و استفاده از آن به مقدار اندک در جیره غذایی،موجب
افزایش قابل ملاحظه انرژی جیره می گردد.چربی ها باعپ افزایش خوشخوراکی و
کاهش گرد و غبار جیره گردیده و حاوی اسید لینولئیک نیز می باشند.
2.خوراکهای پروتئینی:
خوراکهایی که بیش از 22 درصد وزن آنها از پروتئین خام تشکیل شده باشد در گروه
خوراکهای پروتئینی طبقه بندی می شوند.از آنجایی که خوراکهای پروتئینی معمولا
گرانتر از خوراکهای انرژی زا هستند،مصرف آنها به مقدار کافی و جلوگیری از
مصرف بی رویه آنها از نظر اقتصادی اهمیت دارد.خوراکها یا مکمل های پروتئینی را
می توان به چهار دسته تقسیم نمود:
1.پروتئین های گیاهی
2.پروتئین های جانوری
3.مواد نیتروژن دارغیر پروتئینی
4.پروتئین تک سلولی
الف(پروتئینهای با منشا گیاهی
قسمت اعظم پروتئین مورد نیاز حیوانات،بویژه نشخوارکنندگان از طریق پروتئینهای
گیاهی تامین می شود.پروتئینهای معمولا در بخشهایی از گیاهان متمرکزند که از نظر
متابولیسم فعالیت بیشتری دارند،مانند برگها و دانه ها.
اگرچه گیاهان در مقایسه با بافتهای حیوانی پروتئین کمتری دارند،ولی به علت مصرف
فراوان آنها توسط حیوانات،پروتئینهای گیاهی مصرفی توسط حیوانات به مراتب بیشتر

از پروتئینهای حیوانی است.کنجاله دانه های روغنی از جمله خوراکهای پروتئینی مهم
هستند.
کنجاله دانه های روغنی:
به باقی مانده دانه های روغنی پس از روغن کشی از دانه،کنجاله می گویند.کنجاله به
دست آمده به عنوان یک ماده غذایی در تغذیه دام و طیور به مصرف می رسد.بیشتر
دانه های روغنی علاوه بر مقدار قابل ملاحظه ای روغن ،سرشار از مواد پروتئینی نیز
هستند،بنابراین پس از روغن کشی،کنجاله ها از نظر پروتئین بسیار حائز اهمیتند و
اغلب آنها غذای پر ارزشی برای دام وطیور به حساب می آیند.
کنجاله های مهم مورد استفاده در تغذیه دام عبارتند از:کنجاله سویا،کنجاله تخم
پنبه،آفتابگردان ؛کلزا،کنجد،کتان و بادام زمینی بیش از 02 درصد از نیتروژن کنجاله ها
بصورت پروتئین حقیقی است و قابلیت هضم آن بالا بوده و از کیفیت خوبی برخوردار
است.
کنجاله سویا:
15 درصد روغن است که با استخراج آن،کنجاله سویا به دست - لوبیای سویا حاوی 21
می آید.کنجاله سویا یکی از بهترین منابع پروتئینی جهت تغذیه حیوانات است که دیگر
منابع پروتئینی را با آن مقایسه می کنند.مهم ترین مشکل کنجاله سویا آن است که میزان
اسید های آمینه متیونین و سیستئین آن پایین تر از حد مطلوب می باشد.
دانه لوبیای سویا دارای سموم طبیعی متعددی برای طیور است که مهم ترین آنها
بازدارنده تریپسین می باشد.همانطور که در بیشتر انواع حبوبات معمول است،بازدارنده
های تریپسین تجزیه شدن پروتئینها را متوقف می سازند و حضور آنها در غذا با بزرگ
شدن پانکراس مشخص می شود.خوشبختانه حرارت دادن در خلال روغن کشی معمولا
برای از بین بردن بازدارنده های تریپسین و دیگر سموم کافی می باشد.

کنجاله تخم پنبه:
دانه پنبه را پس از جدا کردن الیاف و گرفتن کرکهای آن )لینتر گیری( و یا بدون لینتر
گیری ،شکسته و از مغز دانه روغن استخراج می کنند.
بطور کلی 3 نوع کنجاله از تخم پنبه بدست می آید که عبارنتد از:
الف(کنجاله ای که الیاف پنبه را از دانه جدا نکرده باشند
ب(کنجاله ای که الیاف پنبه را به کلی از دانه ها جدا کرده باشند
ج(کنجاله ای که علاوه بر لینتر گیری ،پوسته دانه را نیز جدا کرده باشند
رنگ کنجاله نوع سوم زرد خوشرنگ بوده و ارزش غذایی آن به مراتب از کنجاله های
قبلی بیشتر است و غذای خوبی برای دام محسوب میگردد.
گاهی اوقات مقداری پوسته دانه و الیاف پنبه وارد کنجاله می شود و منظره ای نمدی
شکل به آن می دهد که این امر موجب رشد قارچها به روی کنجاله می گردد.محدودیت
استفاده از این کنجاله وجود فیبر بالا و گوسیپول در آن می باشد.گوسیپول رنگدانه پلی
فنلیک زردی می باشدکه در غده های پنبه دانه رشد می کند.
به دلیل وجود گوسیپول، استفاده زیاد از کنجاله تخم پنبه در تغذیه طیور و سایر حیوانات
تک معده ای موجب مسمومیت و تلفات می گردد.همچنین وجود گوسیپول در کنجاله تخم
پنبه باعث تغییر رنگ زرده تخم مرغ می شود و آن را به سبز زیتونی تا سیاه در می
آورد.پیدایش این تغییر رنگ مربوط به ترکیب شدن آهن موجود در زرده تخم مرغ با
گوسیپول است.
تغییر رنگ زرده تخم مرغ به میزان گوسیپول جیره و مدت انبار کردن تخم مرغ
بستگی دارد.از آنجایی که بیشتر نمونه های کنجاله تخم پنبه دارای 2.1 درصد گوسیپول
آزاد است،با افزودن 2.6 کیلو گرم سولفات آهن در هر تن خوراک می توان مسمومیت
حاصل از آن را بر طرف نمود. در مورد نشخوارکنندگان مصرف کنجاله تخم پنبه
مشکلی ایجاد نمی کند،ولی در صورت استفاده زیاد آن در جیره گاو،چربی شیر سخت
شده و کره حاصل مزه پیه می گیرد. مصرف بی رویه این کنجاله یبوست زا نیز می
باشد.
13
کنجاله کانولا:
کنجاله های حاصل از واریته های منداب کانادایی را کنجاله کانولا می نامند.در حالیکه
کانولا از واریته های اصلی منداب)کلزا یا کلم روغنی( مشتق شده است.به دلیل انتخاب،
ترکیب ژنتیکی آن تغییر کرده است.مواد گواترزا و اسید اروسیک که دو ماده زیان آور
موجود در واریته های اصلی منداب می باشند به مقدار زیادی در کانولا کاهش یافته
اند.واریته جدید کانولا به نام واریته دو صفر حاوی مقدار بسیار ناچیز اسید اروسیک و
گلوکزینولات می باشد که برای خوراک دام قابل استفاده است .این در حالی است که در
گذشته از کنجاله کلزا در تغذیه دام استفاده نمی شد.
کنجاله کانولا دارای مقادیر نسبتا زیاد سیناپین می باشد.یکی از محصولات نهایی حاصل
از تجزیه سیناپین در دستگاه گوارش تری متیل آمین می باشد که ماده ایجاد کننده طعم و
بوی ماهی در تخم مرغ است.برخی از انواع مرغ های با تخم مرغ پوسته قهوه ای قادر
به تولید آنزیم تری متیل آمین اکسیداز نمی باشند،در نتیجه تری متیل آمین در تخم مرغ
تجمع می یابد.
کنجاله آفتابگردان:
بر حسب آنکه دانه های آفتابگردان پوست کنده یا پوست نکنده باشند،دو نوع کنجاله
حاصل می شود که ارزش غذایی آنها بسیار متفاوت است.کنجاله دانه های پوست نکنده
دارای فیبر خام زیادی می باشد که به این لحاظ نباید در تغذیه حیوانات تک معده ای
مورد استفاده قرار گیرد،ولی در جیره غذایی نشخوارکنندگان می توان از آن استفاده
نمود. کنجاله دانه های پوست کنده آفتابگردان که از مغز دانه بدون پوسته بدست می
آید،دارای فیبر خام کمی بوده و برای تغذیه حیوانات تک معده ای مناسب می باشد.
دانه حبوبات:

دانه حبوبات در مقایسه با دانه غلات حاوی مقدار بسیار زیادی مواد ازته ،فسفر و کلسیم
می باشد.دانه حبوبات اصولا برای تقویت مواد پروتئینی و کلسیم جیره غذایی به کار
برده می شود.برخی از دانه های تیره حبوبات دارای اثرات ناچیز سمی هستند که
مربوط به وجود اسید سیاتیدریک است.همچنین مواد ضد پروتئاز،مواد گواترزا،مواد
ضد ویتامین،عوامل متصل شونده با عناصر فلزی،لاتیروژنها و فیتوهماگلوتنینها از
جمله عوامل شیمیایی ضد تغذیه ای موجود در دانه حبوبات می باشند.اما خوشبختانه این
عوامل را می توان با روش های عمل آوری مناسب)خیساندن و حرارت دادن(خنثی
نمود.
نحوه نگهداری این قبیل دانه ها بسیار مهم است ،زیرا دانه های کپک زده سمیت زیادی
پیدا می کنند.دانه دحبوبات بسیار تخمیر پذیر بوده و معمولا در تغذیه طیور توصیه نمی
شود.باقلا، نخود و ماش را می توان کاملا در تغذیه نشخوار کنندگان مصرف نمود و
بدین وسیله در مصرف کنجاله ها صرف جویی کرد.
ب(پروتئین های با منشا جانوری:

این گونه مواد در مقایسه با مشتقات دانه های روغنی در مقادیر کمتری به مصرف دام
می رسند،زیرا استفاده از پروتئین های حیوانی به عنوان تنها منبع پروتئینی جیره به
لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نبوده و باید از آنها به منظور اصلاح کمبود اسیدهای
آمینه ضروری در جیره های غذایی استفاده نمود.به علاوه پروتئین های حیوانی اغلب
به تامین عناصر معدنی مورد نیاز دام و همچنین انواع ویتامین های دسته B کمک می
کنند.
مهم ترین فراورده های با منشا حیوانی عبارتند از :فراورده های فرعی گوشت،فراورده
های فرعی طیور،فراورده های فرعی آبزیان،فراورده های فرعی شیر.
ج(مواد ازته غیر پروتئینی:

ترکیبات ازته غیر پروتئینی منابع مفید ازت جهت حیوانات نشخوارکننده به شمار می
روند.ترکیبات مزبور می توانند بخشی از ازت مورد نیاز میکرو اورگانیسم های شکمبه
و همچنین حداقل بخشی از احتیاجات حیوان به ازت را در سطح بافتی تامین کنند.
ترکیباتی که بر روی آنها پژوهش هایی انجام گرفته عبارتند از:اوره،استات
آمونیوم،کربنات آمونیوم،لاکتات آمونیوم و بیوره،که در بین آنها از نظر
قیمت،خوشخوراکی،سهولت کار و سمیت،اوره ارجحیت داشته و از در مقیاس وسیعتری
استفاده می شود.
د(پروتئین های تک سلولی:
پروتئین تک سلولی پروتئینی است که از تکثیر میکرو ارگانیسمهای تک سلولی مثل
مخمرها،باکتریها،قارچها و جلبکها به روی محیط کشت مخصوص به دست می آید.